5 Temmuz 2016 Salı

Yorula yorula...

Yorula yorula ne kadar yorulduğunu bile unutur olur vücut, sanki bakarsın da kendine ; " Ben şimdi yoruldum mu ? Bu muydu yani ? " diye sorarsın. Yorula yorula olursun. Yakar seni, duygularını törpülersin, bazı duyguların körelirken, diğerleri yükselmeye başlar içinde. Hislerin olgunlaşır, bakışların değişir. İnsanların kaldıramadığı şeyleri kaldırdığını gördüğünde yüzünde bir tebessüm oluşmaya başlar fakat bu kibirlendiğin için değil sabrederek güçlü olduğunun ve idrak ettiğinin gülümsemesidir. Bir şeyi anladığı ve yapabildiği anda nasıl mutlu oluyorsa insan işte Allah'ın varlığını da, birliğini de anlayınca öyle mutlu olmaz mı ? Heyecanlanmaz mı ? O'nun yolunda yanmaz mı ? her ne gelirse üstüne yapmaz mı ? Hissetmez mi ? Allah'ım sınavlarını anlamamızı sağla, sağla ki mutlu olalım varlığını idrak ile... Anlayalım ki bu yol doğrudur ve Sana ulaşacaktır diyebilelim. Uğrunda can taşıyan herkese saygı gösterelim, bahçemizi Sana göre hazırlayalım ki, daimi misafirimiz Sen ol Allah'ım içimizden ayrılma, şeytanın vesveseleri ile değil, hasletlerle yoğur bizi, ruhumuz olsun sadece vücut ve nefis çıksın aradan... Anlayalım Seni...

Hiç yorum yok: